Κυριακή 19 Ιουνίου 2011

Θόδωρος Βενάρδος: Ο ληστής με τις γλαδιόλες

 Το παρελθόν του Θ. Βενάρδου


Ποιος, όμως ήταν ο Θ. Βενάρδος; Γεννήθηκε το 1949 στην Αθήνα. Τα παιδικά του χρόνια ήταν ιδιαίτερα δύσκολα. Σε ηλικία πέντε ετών ο πατέρας του εγκατέλειψε την οικογένειά του και πήγε στη Βραζιλία. Λίγο καιρό αργότερα, η μητέρα του Φωτεινή πήρε τον ίδιο και την ενός έτους αδελφή του Αννίτα και εγκαταστάθηκαν και οι ίδιοι στο Σάο Πάολο για δυόμισι χρόνια. Όταν επέστρεψαν, η μητέρα του ξαναπαντρεύτηκε τον οδηγό ταξί Ν. Λύτρα και για διάστημα τριών ετών, ο Θ. Βενάρδος έμεινε στο σπίτι του παππού του, στην περιοχή των Σπάτων. Ο πατριός του, στην αρχή, ήταν ιδιαίτερα βίαιος μαζί του. «Ο Θόδωρος δεν γελούσε ποτέ. Πικραμένο παιδί αλλά ευγενικό και υπάκουο. Εγκαταλελειμμένο από πατέρα και στις αρχές κυνηγημένο από τον πατριό» θα πει αργότερα η μητέρα του σε συνέντευξή της στην εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος» στις 14-15 Ιουλίου 1984.

Σπούδασε μηχανικός του εμπορικού ναυτικού, ενώ το 1972, υπηρετώντας τη θητεία του στον στρατό, ανατίναξε μια πυριτιδαποθήκη. Ήταν η πιο σκληρή περίοδος του στρατιωτικού καθεστώτος. Συνελήφθη, βασανίστηκε και λίγους μήνες αργότερα απολύθηκε για λόγους υγείας. Κατόπιν, εργάστηκε σε εμπορικά πλοία και όταν σταμάτησε τα ταξίδια, δούλεψε για ένα διάστημα σε συνεργείο πλοίων. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, στα τέλη του 1972 ταξίδεψε στη Ζυρίχη της Ελβετίας, όπου συναντήθηκε με τον τέως Έλληνα βασιλιά Κωνσταντίνο, με σκοπό την οργάνωση του αγώνα κατά της δικτατορίας! «Ο Βενάρδος έκανε αρκετά ταξίδια στο εξωτερικό» θα πει πολλά χρόνια μετά η δικηγόρος του στη τελευταία φάση της ζωής του, Κ. Γιομπρέ. «Ένα από αυτά ήταν στη Ζυρίχη. Εκεί είχε επαφή με τον τέως βασιλιά Κωνσταντίνο. Μάλιστα, έφερε μαζί του και μια κούπα με προσωπική αφιέρωση-μονογραφή του πρώην μονάρχη. Όταν του απευθύνθηκα και τον ρώτησα ‘Θόδωρε, τι δουλειά έχεις εσύ με τον Γλύξμπουργκ;’ γύρισε και μου είπε κοφτά: ‘Δεν έχει σημασία τώρα. Ο Κωνσταντίνος αυτή τη στιγμή δεν έχει εξουσία’» (συνέντευξη στην εφημερίδα «Espresso» – 24 Σεπτεμβρίου 2002). Εξάλλου, ο ίδιος κατά τη διάρκεια της απολογίας του στη δίκη του υποστήριξε -χωρίς όμως να δώσει κάποιο σχετικό αποδεικτικό στοιχείο- ότι μεγάλο μέρος από τα χρήματα που αποκόμισε από την πρώτη του ληστεία στο Παγκράτι τα διέθεσε στον αγώνα κατά της δικτατορίας. «Έδινα χρήματα χωρίς να ζητώ αποδείξεις. Εκεί μέσα όλοι αγωνιζόντουσαν για ένα κοινό σκοπό. Και εγώ πρόσφερα ό,τι μπορούσα γιατί αγόρασα όπλα, μπαρούτι, χειροβομβίδες και είχα φέρει ασύρματο και ραδιοπομπούς από την οργάνωση στο εξωτερικό με κίνδυνο της ζωής μου. (…) Μόνος μου ήμουν, είχα όμως μαζί μου και τους άλλους τους οποίους εκπαίδευα στα όπλα και την χρήσι των χειροβομβίδων». Πολλά χρόνια αργότερα, ο φωτορεπόρτερ Πολ Πουλίδης θα ισχυριστεί ότι ο Θ. Βενάρδος είχε ενεργή εμπλοκή στην αντιστασιακή οργάνωση «Σπάρτακος», κάτι για το οποίο θα κάνει λόγο και η Αννίτα Βενάρδου.
......................
http://topaliatzidiko.blogspot.com/2009/11/blog-post_8773.html

Κυριακή 12 Ιουνίου 2011

Κόρινθος: Στα χέρια της αστυνομίας σπείρα ληστών

Κατηγορούμενοι για 8 ληστείες είναι οι τέσσερις ύποπτοι αλβανικής καταγωγής, που έπεσαν στα χέρια της αστυνομίας Κορίνθου μετά από πληροφορίες και έρευνες.

Οι συλληθέντες είναι από 22 έως 30 ετών και κατηγορούνται για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, με σκοπό τη διάπραξη ληστειών. 'Υστερα από έρευνα, στα σπίτια των ύποπτων στο Κιάτο, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν πλήθος ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών οικιακών συσκευών.

Σύμφωνα με τις κατηγορίες οι 4 συλληφθέντες Αλβανοί, φορώντας κουκούλες και γάντια, είχαν πραγματοποιήσει υπό την απειλή όπλων και μαχαιριών 8 ληστείες στην Νεράτζα, το Βέλο, τις Κρήνες, την Αρχαία Κόρινθο και τον Αϊ Γιάννη του Κιάτου, τους τελευταίους 4 μήνες, αποσπώντας σημαντικά χρηματικά ποσά, κοσμήματα και άλλα αντικείμενα.
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=283948



Σάββατο 11 Ιουνίου 2011

Έκτατο μύνημα για τον Έλληνα και την Ελληνίδα.

STΟP η  ΒΕΝΖΙΝΗ

Στην Αγγλία όταν αυξήθηκε το κρέας και ο καφές κάνανε αποχή δεν αγόραζε κανείς.

Κάτι τέτοιο πρέπει να γίνει και εδώ ας ξεκινήσουμε από την ΒΕΝΖΙΝΗ και τα ΤΣΙΓΑΡΑ τι περιμένουμε λοιπόν; χρειάζεται συντονισμός και αποφασιστικότητα.




ΣΤΟΠ ΣΤΑ ΤΣΙΓΑΡΑ.

Παρασκευή 10 Ιουνίου 2011

Αεροσκάφος πετούσε μόνο του επί σχεδόν μία ώρα,

Ένα μονοκινητήριο εκπαιδευτικό  αεροσκάφος πετούσε μόνο του επί σχεδόν μία ώρα, με κατεύθυνση την Ανταρκτική, όταν ο νεαρός πιλότος του... λιποθύμησε κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής πτήσης από την Αδελαΐδα της Αυστραλίας.


Ο μαθητευόμενος πιλότος της εταιρείας Emirates Airlines, η άδεια του οποίου ανακλήθηκε μετά το επεισόδιο, ανακάλυψε ότι το αεροπλάνο του είχε ταξιδέψει μόνο του για 250 χιλιόμετρα κατά τα 55 λεπτά που ο ίδιος ήταν αναίσθητος.

Το μικρό αεροπλάνο προσπέρασε το αεροδρόμιο της Αδελαΐδας και είχε βγει στο Νότιο Ωκεανό όταν ο πιλότος ξαναβρήκε τις αισθήσεις του.

"Αν δεν είχε συνέλθει, το αεροπλάνο θα συνέχιζε μέχρι να μείνει από καύσιμα", είπε στην εφημερίδα Χέραλντ Σαν ο εκπρόσωπος της Υπηρεσίας Ασφάλειας των Μεταφορών, Νταν Ο' Μάλεϊ.

Τετάρτη 1 Ιουνίου 2011

Ανέκδοτο της ημέρας - Τι μπορείς να μάθεις με ένα ΤΕΣΤ ούρων......

Κάποιος βλέπει έναν φίλο του στον δρόμο και του λέει:


"Άστα είμαι χάλια. Έχω φοβερούς πόνους στον αγκώνα μου. Δεν ξέρω τι είναι. Πρέπει επειγόντως να δω έναν γιατρό."


"Φίλε μου έχω νέα για σένα. Στο φαρμακείο στη γωνία έχει ένα μηχάνημα τρομερό. Με ένα μικρό δείγμα ούρων, μπορεί να σου διαγνώσει οτιδήποτε... Άλλωστε 10 ευρώ στοιχίζει όλο κι όλο."

"Φίλε μου τι έχω να χάσω. Θα πάω." Πάει σπίτι λοιπόν, γεμίζει ένα ουροδοχείο με λίγα ούρα και μια και δυο πάει στο φαρμακείο με το θαυματουργό μηχάνημα. Ρίχνει στην υποδοχή τα ούρα του, βάζει και ένα 10ευρω στην υποδοχή και περιμένει. Σε ένα λεπτό το μηχάνημα αρχίζει να κάνει θορύβους, λαμπάκια αρχίζουν να αναβοσβήνουν και τελικά βγαίνει ένα χαρτάκι που λέει:


"Πάσχεις από tennis elbow, ασθένεια των τενιστών. Θα πρέπει να ξεκουράσεις το χέρι σου, να κάνεις θερμά λουτρά, να αποφύγεις το σήκωμα βαριών αντικειμένων. Σε δύο εβδομάδες θα είσαι καλύτερα."


Το ίδιο βράδυ, ο φίλος μας δεν μπορούσε να χωνέψει τις δυνατότητες αυτού του μηχανήματος και πως είναι δυνατόν να κάνει τόσο ακριβή διάγνωση. Σκεπτόταν πόσο προχωράει η επιστήμη και αν είναι δυνατόν να κοροϊδέψει το μηχάνημα.


Παίρνει λοιπόν λίγο νερό βρύσης, λίγα ούρα από τον σκύλο του, ούρα από την γυναίκα του και την κόρη του και στο τέλος προσθέτει και λίγο σπέρμα, τα ανακατεύει καλά και πάει στο μηχάνημα. Βάζει το δείγμα στην υποδοχή, πετάει και ένα 10ευρω και περιμένει. Σε ένα λεπτό το μηχάνημα αρχίζει να κάνει θορύβους, λαμπάκια αναβοσβήνουν και τελικά βγαίνει ένα χαρτάκι που του λέει:


"Το νερό της βρύσης σου είναι πολύ σκληρό. Πάρε αποσκληρυντικό. Ο σκύλος σου πάσχει από αβιταμίνωση. Δώσ' του βιταμίνες. Η κόρη σου παίρνει ναρκωτικά. Βρες κλινική αποτοξίνωσης. Η γυναίκα σου είναι έγκυος. Δίδυμα κορίτσια. Δεν είναι δικά σου. Βρες δικηγόρο.


Και συ αν δεν σταματήσεις να αυνανίζεσαι, ο αγκώνας σου δεν θα γίνει ποτέ καλά."

ΕΚΤΑΚΤΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ, ΣΤΟ ΛΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΦΟΡΤΩΣΟΥΝ, ΔΙΠΥΘΜΕΝΑ ΠΛΟΙΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΦΟΡΤΙΩΝ ΜΕ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΙΑΠΩΝΙΑ!




ΤΑ ΔΙΠΥΘΜΕΝΑ ΑΥΤΑ ΠΛΟΙΑ (DOUBLE BOTTOM CONTAINER SHIPS),
ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΕΥΣΟΥΝ ΣΕ ΙΔΑΝΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ, ΓΕΜΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΕΝΑ ΠΥΘΜΕΝΑ ΤΟΥΣ ΜΕ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ ΝΕΡΟ. ΤΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΠΛΟΙΑ ΓΕΜΙΣΑΝΕ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ ΝΕΡΟ ΑΠΟ ΛΙΜΑΝΙΑ ΤΗΣ ΙΑΠΩΝΙΑΣ (ΔΗΛΑΔΗ ΠΕΡΙΕΧΟΥΝ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ ΝΕΡΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΟΠΩΣ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΠΙΣΗΜΟΥΣ ΚΡΑΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΜΗ ΦΟΡΕΙΣ ΤΗΣ ΙΑΠΩΝΙΑΣ, ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ ΜΟΛΥΣΜΕΝΟ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ! ).


ΚΑΘΩΣ ΠΡΟΣΑΡΑΖΟΥΝ ΣΤΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΛΙΜΑΝΙΑ ΠΡΟΟΡΙΣΜΩΝ ΤΟΥΣ, ΑΔΕΙΑΖΟΥΝ ΤΑ ΝΕΡΑ ΠΟΥ ΚΟΥΒΑΛΑΝΕ ΩΣΤΕ ΝΑ ΞΑΝΑΓΕΜΙΣΟΥΝΕ ΜΕ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ ΝΕΡΟ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΑΝΑΛΟΓΙΑΣ ΒΑΡΟΥΣ ΑΦΟΥ ΞΕΦΟΡΤΩΣΟΥΝΕ ΤΟ ΦΟΡΤΙΟ ΤΟΥΣ..
 
http://en.wikipedia.org/wiki/Double_bottom

Κυριακή 15 Μαΐου 2011

Αλήθεια, για τα ΜΜΕ στη Φουκουσίμα λυθήκανε όλα τα προβλήματα & δεν μεταδίδουν κανένα νέο πια

culture and values

Mάθημα ζωής...


Μιλάμε για Νοοτροπία, χωρίς να έχουμε ιδέα τι ακριβώς εννοεί η λέξη.

Διαβάστε το γεγονός αυτό για να έχετε ένα παράδειγμα σύγκρισης μεταξύ δύο λαών. Συμφωνούμε ότι πρόκειται ίσως για εξαίρεση. Γιατί όμως εμείς να μη του μοιάζουμε έστω και στο ελάχιστο βαθμό... Η παρακάτω επιστολή γράφτηκε από τον Βιετναμέζο μετανάστη Ha Minh Thanh, ο οποίος εργάζεται ως αστυνόμος στη Φουκουσίμα, και εστάλη σε έναν φίλο του στην πατρίδα του Δημοσιεύθηκε στο New America Media στις 19 Μαρτίου. Αποτελεί μαρτυρία για την δύναμη του πνεύματος των Ιαπώνων αλλά και ένα ενδιαφέρον "στιγμιότυπο" ζωής κοντά στο κέντρο της Ιαπωνικής κρίσης, το πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίμα. Η επιστολή μεταφράστηκε στα αγγλικά από τον αρχισυντάκτη του New America Media, Andrew Lam, συγγραφέα μεταξύ άλλων του East Eats West: Writing in Two Hemispheres.



Αδελφέ μου,


Πώς είσαι εσύ και η οικογένειά σου; Τις τελευταίες μέρες εδώ όλα είναι ένα χάος. Όταν κλείνω τα μάτια μου, βλέπω νεκρά σώματα. Όταν τα ανοίγω, βλέπω πάλι νεκρά σώματα. Πρέπει όλοι μας να δουλεύουμε 20 ώρες την ημέρα. Θα ήθελα η κάθε μέρα να είχε 48 ώρες, για να συνεχίζουμε να βοηθάμε και να σώζουμε τον κόσμο. Είμαστε χωρίς νερό και ηλεκτρικό, και τα αποθέματα φαγητού έχουν σχεδόν εξαντληθεί. Και με το που καταφέρνουμε να μετακινήσουμε τους πρόσφυγες από το ένα σημείο στο άλλο, έρχονται καινούργιες διαταγές να τους πάμε ακόμα παραπέρα.


Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στη Φουκουσίμα, περίπου 25 χλμ μακριά από το πυρηνικό εργοστάσιο. Έχω τόσα πολλά να σου πω, που αν τα έγραφα είμαι σίγουρος ότι θα έβγαινε ολόκληρο μυθιστόρημα για τις ανθρώπινες σχέσεις και συμπεριφορές σε στιγμές κρίσης.


Ο κόσμος έχει παραμείνει ήρεμος. Η αίσθηση αξιοπρέπειας και σωστής συμπεριφοράς που έχουν είναι πολύ καλή, γι' αυτό και τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα όσο θα μπορούσαν να είναι. Αλλά σε μια εβδομάδα από τώρα, δεν μπορώ να εγγυηθώ ότι θα είμαστε ακόμη σε θέση να προσφέρουμε προστασία και τάξη. Άνθρωποι είναι κι αυτοί. Κι όταν η πείνα και η δίψα ξεπεράσουν την αξιοπρέπεια, τότε θα κάνουν, δεν ξέρω, αυτό που θα πρέπει να κάνουν. Η κυβέρνηση προσπαθεί να στείλει προμήθειες μέσω αέρος, τροφή και φάρμακα, αλλά είναι σαν να ρίχνεις μια χούφτα αλάτι στον ωκεανό.


Αδελφέ μου, μου έτυχε και κάτι πραγματικά συγκινητικό, με ένα μικρό Ιαπωνεζάκι, που έδωσε σε μένα τον ενήλικα μάθημα ζωής για το πως να συμπεριφέρομαι σαν άνθρωπος.


Χθες το βράδυ, με έστειλαν σε ένα σχολείο να βοηθήσω μια φιλανθρωπική οργάνωση να μοιράσει φαγητό στους πρόσφυγες. Η ουρά ήταν στριφογυριστή και τεράστια. Κάποια στιγμή εντόπισα ένα μικρό αγόρι, περίπου 9 ετών. Φορούσε ένα T-shirt και ένα σορτσάκι. Το κρύο όλο και μεγάλωνε, και το αγοράκι ήταν ακριβώς στο τέλος της ουράς. Σκέφτηκα ότι μέχρι να έρθει η σειρά του, δεν θα έχει μείνει καθόλου φαγητό. Πήγα κοντά του και του μίλησα. Μου είπε ότι ήταν στο σχολείο όταν έγινε ο σεισμός.


Ο πατέρας του δούλευε εκεί κοντά και οδηγούσε προς το σχολείο. Ο μικρός είχε ήδη φτάσει στον μπαλκόνι του τρίτου ορόφου του σχολείου, όταν είδε το τσουνάμι να παρασύρει το αυτοκίνητο του πατέρα του.


Τον ρώτησα για την μητέρα του. Είπε ότι το σπίτι τους βρισκόταν ακριβώς δίπλα στην παραλία και ότι η μητέρα και η μικρή του αδερφή το πιθανότερο είναι να μην επέζησαν. Γύρισε το κεφάλι του αλλού και σκούπισε τα δάκρυά του όταν τον ρώτησα για τους συγγενείς του. Ο μικρούλης έτρεμε από το κρύο και έτσι έβγαλα και του έδωσα το μπουφάν της αστυνομίας που φορούσα Τότε ήταν που έπεσε η σακούλα με το συσσίτιό μου. Το σήκωσα και του το έδωσα. "Όταν έρθει η σειρά σου, μπορεί να έχει τελειώσει το φαγητό. Πάρε τη μερίδα μου.


Εγώ έχω ήδη φάει.


Πάρε την να την φας εσύ."


Το αγόρι πήρε το σακουλάκι και υποκλίθηκε. Νόμιζα ότι θα έτρωγε αμέσως, αλλά δεν το έκανε. Πήρε τη σακούλα με το φαγητό και πήγε και την εναπόθεσε στην αρχή της γραμμής, εκεί που ήταν συγκεντρωμένο όλο το φαγητό για διανομή.


Σοκαρίστηκα. Τον ρώτησα γιατί δεν έφαγε και έβαλε τη σακούλα μαζί με τα άλλα φαγητά. Και μου λέει: "Γιατί βλέπω πολλούς άλλους πολύ πιο πεινασμένους από μένα. Αν τη βάλω εκεί τότε θα μοιραστεί ισότιμα." Όταν το άκουσα αυτό πήγα και στάθηκα παραπέρα, γιατί δεν ήθελα να με δει ο κόσμος να κλαίω. Η κοινωνία που μπορεί να εμφυσήσει σε ένα εννιάχρονο παιδί την έννοια της θυσίας για το ευρύτερο καλό, πρέπει να είναι μια σπουδαία κοινωνία, σπουδαίος λαός.


Σου έγραψα δύο γραμμές για να στείλω τις ευχές μου σε σένα και την οικογένειά σου. Πρέπει να επιστρέψω στη βάρδια μου.

Ha Minh Thanh

το πρωτότυπο:

http://newamericamedia.org/2011/03/letter-from-fukushima-a-vietnamese-japanese-police-officers-account.php